Coraz więcej nadawców na świecie część swoich programów rozsyła nie tylko przez tradycyjne media, ale również przez Internet. Jako medium staje się on coraz bardziej akceptowalny, ponieważ poszukuje się nowych źródeł wpływów z reklam, coraz większa liczba nadawców planuje rozszerzenie zasięgu swoich sygnałów wprowadzając je do Internetu.

Korzystając z witryn internetowych, nadawcy prawdopodobnie mogliby przyciągnąć więcej słuchaczy/widzów, niż mogą to zrobić za pomocą konwencjonalnych usług radiowych i telewizyjnych. Prawdopodobnie mogliby rozszerzyć liczbę swoich odbiorców, a zatem zwiększyć wpływy z abonamentu.

Web mogłaby być wykorzystana, aby:

• zwiększyć wymianę informacji marketingowych - dostarczyć widzom i słuchaczom sieci dodatkowych informacji o nadawcy, jego personelu, strategii, sukcesach i planach na przyszłość
• dostarczać więcej informacji o programach - takie informacje mogłyby zawierać szczegóły na temat programów, które były, są lub będą nadawane; mogłyby oferować uzupełniające informacje o aktorach, producentach itd. oraz mogłyby publikować przeprowadzane z nimi wywiady. Konwencjonalne programy mogłyby zostać poszerzone o informacje tekstowe, obrazy, klipy z gwiazdami sportu itd.
• poprawić kontakt z konsumentem - komunikacja przez Internet umożliwiłaby bardziej bezpośredni kontakt z każdym klientem. Nadawcy mogliby zbierać informacje o swoich klientach i na ich pod stawie budować długofalową więź z nimi. Mogliby dowiedzieć się, jak duży jest ich rynek oraz w do wolnym czasie poznać liczebność swojego audytorium, mierząc liczbę użytkowników łączących się z ich stroną - co pomogłyby komercyjnym nadawcom przyciągnąć dodatkowych reklamo dawców.
• zwiększyć sprzedaż materiałów medialnych związanych z nadawanymi programami - nadawcy mogliby utworzyć biblioteki i archiwa przekazów dostępnych dla odwiedzających ich strony klientów, umożliwić przesłuchanie tych stron lub przejrzenie i ewentualnie zakup wybranych przekazów. Musiałyby jednak najpierw w dostatecznym stopniu rozwinąć się technologie cyfrowej autoryzacji dokumentów, np. cyfrowe podpisy.

Poza tym publiczni nadawcy mogą postrzegać Web jako rozszerzenie ich działalności nadawczej i doskonały mechanizm promocji ich znaku firmowego.

Wielu nadawców korzysta z Internetu jako z dodatkowego rynku zbytu. Niektóre stacje początkowo optowały za podejściem 90/10 czasu nadawanego, gdzie 90% programu jest nadawane przy użyciu tradycyjnych środków, a 10% przez sieć Web. Podejście to ostatnio uległo zmianie u niektórych nadawców, preferują oni opcję 50/50. Nadawcy ci zauważyli, że potencjał Internetu zapewnia większe audytorium i nowe źródło wypływów. Wielu nadawców zdaje sobie sprawę ze związanych z tym zmian w sposobie pracy stacji: np. stworzenie sekcji związanej z obsługą Internetu ze standardowym wyposażeniem i wyspecjalizowanym wsparciem technicznym. Inni zauważyli, że oba rodzaje działalności stacji (tradycyjne media i Internet) mogą współistnieć obok siebie, korzystając ze wspólnej zintegrowanej bazy produkcyjnej.

Ciekawe rozwiązanie sieci wizyjnej VAN (Video Area Network) wykorzystującej Internet wprowadziła firma Omneon Video Networks. Oparte jest ono na architekturze IEEE 1394 składającej się z pięciu bloków:

• pamięć masowa dużej pojemności na dyskach
• zarządca kontrolujący dyski i zarządzający plikami
• wieloformatowe kodeki
• inteligentne przełączanie pakietów strumieni i transmisja strumieni o małych prędkościach
• administrator sieci.

VAN jest zintegrowanym systemem, który zapewnia pełny zakres możliwości transmisji konwencjonalnej i przez Internet. Do konwencjonalnych torów transmisyjnych kieruje się strumień o dużej prędkości bitowej, a do Internetu (przez przełącznik pakietów) kieruje się strumień o małej prędkości. Przy wykorzystaniu portu Ethernet l Gbit strumień przeznaczony do Internetu jest udostępniany dostawcy usług internetowych lub sieciowym urządzeniom do rozdzielania i dystrybucji. Można utworzyć dwie niezależne listy programowe, tak by jedna odpowiadała przekazowi do Internetu, a druga do tradycyjnych mediów. Przy takim zintegrowanym podejściu ośrodki newsowe i ośrodki produkcyjne mogą korzystać wspólnie z zasobów dyskowych, produkcyjnych, archiwizacji i wspólnego zarządzania. Cały cykl produkcyjny jest strumieniowy, by wyeliminować fizyczne przenoszenie nośników z jednego działu do drugiego.